نواب جمشیدی

نویسنده – شاعر – مدیر سایت پرشیانکس

در جهانی که حقیقت به کالا بدل شده و معنا در هیاهوی داده‌ها فراموش می‌شود، ایستادن بر اندیشه خود عملی‌ست انقلابی.
من، نواب جمشیدی، نه شاهد خاموش که جست‌وجوگرِ آن لحظه‌ای‌ام که انسان، در میان تضادها، خویشتن را بازمی‌آفریند.
اندیشه برای من ابزارِ تفسیر نیست؛ کنشی‌ست برای دگرگونی. زیستن در زمانه‌ای که عقل و استعاره هر روز به انقیادِ سرمایه درمی‌آیند، یعنی تلاش برای بازگرداندنِ شعر به زندگی، و آگاهی به امرِ ممکن.
در مسیر شبکه و امنیت، من به دنبال امنیت داده‌ها نیستم بلکه ناامن کردنِ سکونِ ذهن را می‌جویم؛ همان لحظه‌ای که تفکر در برابر نظام‌های سلطه می‌ایستد.
ادبیات و هنر برای من قلمروِ رهایی‌اند: جایی که واژه از بندِ بازنمایی می‌گریزد و به کنشِ تاریخی بدل می‌شود. جهان امروز در آشوبِ خود می‌زید، اما همین آشوب سرچشمه‌ی امید است. زیرا تنها از دلِ تضاد است که معنا زاده می‌شود. و من، به جای تسلیم در برابر نظمِ از‌پیش‌تعریف‌شده، اندیشه را چون چکش در دست می‌گیرم — چکشی برای شکستنِ سکوت، برای ساختنِ جهانی که انسان در آن بار دیگر مرکزِ معنا باشد، نه حاشیه‌ی سود.